Dziewczyna z pociągu

Zapomniałem o pokazaniu jeszcze jednej książki którą dostałem na święta. Jest to ''Dziewczyna z pociągu'' Pauli Hawkins.

Opis z empik.com
Najszybciej sprzedający się debiut dla dorosłych w historii brytyjskiego rynku. Co 6 sekund ktoś w Stanach Zjednoczonych kupuje tę książkę. Miliony egzemplarzy sprzedanych na całym świecie. Powieść ukaże się w 44 krajach.

Rachel każdego ranka dojeżdża do pracy tym samym pociągiem. Wie, że pociąg zawsze zatrzymuje się przed tym samym semaforem, dokładnie naprzeciwko szeregu domów. Zaczyna się jej nawet wydawać, że zna ludzi, którzy mieszkają w jednym z nich. Uważa, że prowadzą doskonałe życie. Gdyby tylko mogła być tak szczęśliwa jak oni. I nagle widzi coś wstrząsającego. Widzi tylko przez chwilę, bo pociąg rusza, ale to wystarcza. Wszystko się zmienia. Rachel ma teraz okazję stać się częścią życia ludzi, których widywała jedynie z daleka. Teraz się przekonają, że jest kimś więcej niż tylko dziewczyną z pociągu. Znakomity thriller. Nie mogłem się oderwać przez całą noc. Stephen King Pasjonująca, pełna napięcia i nieprzewidywalna. Po prostu nie mogłam jej odłożyć. Nie do przegapienia! Tess Gerritsen Co za postaci, co za sytuacja, co za książka! To Alfred Hitchcock nowego pokolenia. Terry Hayes Pomysłowa, pełna napięcia i porywająca! Nie mogłam się domyślić do samego końca. Lisa Gardner Paula Hawkins – zanim została pisarką, przez piętnaście lat pracowała jako dziennikarka. Urodziła się i wychowała w Zimbabwe, obecnie mieszka w Londynie. Prawa do wydania jej pierwszej powieści kupiły 44 kraje, zaś prawa filmowe sprzedano wytwórni Dreamworks.
----------------------------------------
Książka: 328 str., okładka miękka ze skrzydełkami, klejony grzbiet.

Opis z okładki

Cena: 24.99 zł

---------------------

Krótka recenzja:

   Zapowiadało się dobrze, a wyszło jak wyszło, niemniej nie uprzedzajmy faktów....

   Książka, czy - jak głosi dumna rekomendacja Kinga na okładce - ''thriller'' miał(a) wielki potencjał... który prysł na około pięćdziesiątej stronie.

   Standardowo co nieco o fabule:

Rachel każdego dnia dojeżdża do ''pracy'' (w cudzysłowie, bo tak na prawdę wyrzucono ją kilka miesięcy wcześniej... ups mały spoilerek....). Pewnego dnia zauważa obok torów worek z ubraniami i od tej pory raczy nas swoimi chorymi przemyśleniami.

Nadmienić warto, że codziennie obserwuje też dom pewnej pary, którym wymyśliła nawet - jej zdaniem - idealne nazwiska - bo nie ma pojęcia kim są ci ludzie, ale w jej opinii są małżeństwem idealnym. Sytuacja zmienia się diametralnie - przynajmniej w oczach Rachel - gdy okazuje się, że Megan (ta prawdziwa) zaginęła. Rachel rozpoczyna - a przynajmniej próbuje - być trzeźwa i pomóc w śledztwie.

   Jeśli czytaliście moją opinię o Zaginionej Dziewczynie, to wiecie, że nie zakochałem się w tamtej - swoją drogą mającej mega chamski język - powieści. Po przeczytaniu drugiego kryminału z modnym jeszcze kilka miesięcy temu słowem dziewczyna w tytule mam już jakieś porównanie i śmiało mogę stwierdzić, że Zaginiona Dziewczyna była... LEPSZA(!) od tej z pociągu. Warto jednak zaznaczyć, że jeden z plakatów ''Panienki z pociągu'' (nie mogłem się powstrzymać...) mówi, że (cytat) Zdetronizowała ''Zaginioną Dziewczynę''. Jakby się temu lepiej przyjrzeć, to coś w tym jest, bo nie mogę powiedzieć, że ''Panna z pociągu'' była napisana tak samo chamskim językiem jak jej Zaginiona znajoma. 

   To nie jest tak, że książka jest zła (no może pod koniec). Da się ją czytać, i to nawet przyjemnie. Napisana jest bardzo ciepłym i spokojnym językiem - i to jest chyba wadą, bo mówimy tu o thrillerze. Historia mnie wciągnęła, ale zakończenie totalnie nie przypadło mi do gustu. To tak, jakby autorka chciała skończyć już pisać, ale nie wiedziała jak. Czytając ostatnie 30-40 stron, nie odczuwałem żadnych emocji, ani ''O Boże ale gniot.'', ani tym bardziej ''Oh! Ciekawe co będzie na następnej stronie''. Kompletnie nic. W przypadku Zaginionej Dziewczyny czułem chociaż minimalne - ale jednak jakieś tam - zaskoczenie końcówką. W tym przypadku żadnego. Żadnego przez duże ''Ż''.

   Podsumowując mogę powiedzieć, że powieść - bo thriller to to żaden nie jest - może być dobrym wyborem dla kogoś, kto nie lubi licznych przekleństw, albo zwyczajnie nie miał jeszcze styczności z thrillerem przynajmniej z nazwy. Nie jest to może świetna historia i dało się ją lepiej zakończyć, ale można ją przeczytać żeby się na przykład odstresować po ciężkim dniu w pracy czy coś podobnego.

-------------------------------------------

Wpis to moje osobiste przemyślenia. Skłaniam do dyskusji w komentarzach.

-------------------------------------------

Dzięki za przeczytanie do końca.